DE LEVENDE TUIN: bouwen zonder strijd
Jouw tuin, jouw energie
Waarom je buitenruimte en je ondernemerstuin hetzelfde gesprek voeren — en hoe je haar leert lezen
Marc heeft een tuin. Maar hij ziet hem niet.
Hij rijdt de oprit op, stapt uit, opent de deur en de tuin bestaat ergens in zijn ooghoek als iets wat hij op een andere dag wel eens zal aanpakken. Net zoals zijn cashflow. Net zoals zijn gezondheid. Net zoals die klant die hij al drie maanden wil loslaten maar niet loslaat.
Thomas heeft een strakke tuin. Keurig gesneden. Nette belijning. Alles op zijn plek. Zijn zaak ziet er ook zo uit. Maar als je hem vraagt wanneer hij voor het laatste rustig heeft gezeten — in zijn tuin, in zijn zaak, in zichzelf — kijkt hij je aan alsof je een vreemde taal spreekt.
Annelies heeft een mooie tuin. Ze ziet hem ’s morgens vanuit haar thuiskantoor terwijl ze haar mails checkt. Ze denkt: als ik straks tijd heb. In haar business denkt ze precies hetzelfde over de dingen die haar eigenlijk voeden.
Sarah wil een tuin die klopt. Zachte vormen, geurende planten, een plek voor stilte. Een business die klopt met wie ze is, niet met wat anderen verwachten. Ze weet het — maar heeft het zichzelf nog niet gegund.
Vier mensen. Vier tuinen. Vier verhalen. En ergens — misschien — ook jij.
Een verwaarloosde tuin is geen toeval. Het is een symptoom. Van een leven dat nog niet de ruimte heeft gekregen die het verdient.
Een tuin gaat nooit alleen over planten
Ik werk al meer dan tien jaar professioneel met planten en tuinen. Ik heb gewerkt op het Koninklijk Domein van Laken, één van de meest veeleisende en soortenrijke tuinen van België. Daar leer je niet alleen soorten kennen. Daar leer je kijken.
Je leert timing respecteren. Bodem lezen. Seizoenen begrijpen. Je leert ingrijpen zonder geweld. Vormgeven zonder de natuur te verraden. Dat soort kennis zit niet in boeken. Het zit in handen, ogen en geduld.
En die kennis heeft mij iets geleerd dat ver voorbij planten gaat.
Een tuin zegt iets over hoe iemand leeft. Over rust. Over ruimte. Over ritme. Over identiteit. Over hoeveel plaats er is voor schoonheid, verstilling, wildheid, voeding, bescherming, ontmoeting.
De staat van een tuin is een spiegel. Niet altijd een vleiende. Maar altijd een eerlijke.
Als jouw tuin verwaarloosd is — niet omdat je er niet van houdt, maar omdat er gewoon nooit tijd voor is — dan vertelt die tuin iets. Niet over je plantenkennis. Over hoe je leeft. Over wat je jezelf toestaat.
Als jouw tuin strak en netjes is maar ergens koud aanvoelt, dan vertelt hij ook iets. Over hoeveel ruimte je jezelf geeft voor het onverwachte. Het organische. Het wilde.
Als jouw tuin mooi is maar je geniet er nauwelijks van — ook dat is een boodschap.
En als je al lang weet hoe je hem wil, maar hem jezelf nog niet hebt gegund — dan weet je wat ik bedoel.
De fysieke tuin en de ondernemerstuin: hetzelfde gesprek
Hier wil ik even stilstaan. Want dit is precies de plek waar de meeste mensen afhaken.
Een tuin is toch gewoon een tuin? En een business is toch gewoon een business? Twee aparte dingen. Twee aparte adviseurs. Twee aparte budgetten.
Maar ik heb iets anders gezien. Keer op keer.
De ondernemer die zijn business niet kan loslaten, heeft ook een tuin die hij niet loslaat. Strak gecontroleerd of volledig verwaarloosd — zelden iets daartussenin. De ondernemer die zichzelf nooit de rust gunt die hij nodig heeft, heeft ook nooit écht zitten in zijn tuin. De ondernemer die niet weet wat hij wil voor zijn zaak, heeft ook geen idee wat hij wil voor zijn buitenruimte — maar heeft er wel een sterk gevoel over, ergens diep.
De manier waarop jij je tuin behandelt, is de manier waarop jij jezelf behandelt. Het ene staat niet los van het andere. Het zijn twee vensters op dezelfde werkelijkheid.
Dat is niet zweverig. Dat is gewoon observatie. Na tien jaar met mensen en planten en grond werken, zie je patronen. En de patronen in een tuin zijn dezelfde patronen als in een zaak.
Te weinig bodem. Te weinig adem. Te weinig ruimte voor iets dat niet onmiddellijk rendement oplevert. Te veel controle. Te weinig vertrouwen op het proces.
Of omgekeerd: chaos die vrijheid heet maar eigenlijk angst is. Groei zonder richting. Energie zonder structuur.
Waarom wordt dit dan altijd gezien als twee aparte verhalen? Waarom ga je naar een businesscoach voor je zaak en naar een tuinier voor je tuin — terwijl ze allebei hetzelfde gesprek voeren?
Dat is de vraag die mij niet meer loslaat. En het is de vraag waaruit dit concept is gegroeid.
Wat er op zijn plek viel in de Katharenstreek
Vorige week was ik in de Katharenstreek. Samen met Belle verbleef ik in Villa Sainte Marie van Olivier Vaneeckhout in Limoux. Een uitwisselingsweek.
Helpen met de glampingtenten, klusjes opknappen, klaarzetten. En in ruil: stilte, Zuid-Franse gastvrijheid, natuur, vertraging, ruimte. Dat soort ruil is ouder dan geld. En eerlijker ook.
Olivier leerde ik 4 jaar geleden kennen via het mannenwerk op het mannenfestival. Tevens hebben we nog andere banden als broeder met elkaar.
Naast de voorliefde voor geschiedenis, katharen, energie en gelaagd broederschap werken we beiden vanuit coeurage. De moed om te ondernemen vanuit het hart.
In die cadans — ver van agenda en notificaties — viel er iets op zijn plek. Niet omdat de Katharenstreek magie uitstraalt uit de grond, al is de energie er anders, zachter, ouder. Maar omdat er eindelijk ruimte was voor wat al een tijdje onder de oppervlakte bewoog.
Dat ik niet gebouwd ben om te sleuren aan iets dat niet stroomt. Dat ik niet langer wil ondernemen vanuit strijd. Dat zachtheid en helderheid geen afzwakking zijn van mijn kracht, maar net de volwassen vorm ervan.
En terwijl ik daar werkte met mijn handen — en Belle met de mensen en de energie rond de villa — begon er iets te bewegen dat wij al een tijdje apart van elkaar droegen.
Het idee dat buitenruimte en binnenwereld niet los staan van elkaar. Dat een tuin niet alleen een esthetisch vraagstuk is, maar een afstemmingsvraagstuk. Dat de manier waarop je jouw buitenruimte inricht, iets zegt over de ruimte die je jezelf geeft.
En dat er een andere manier is om daarnaar te kijken.
Ik dacht aan Marc, aan Thomas, aan Annelies, aan Sarah. Want ik herkende iets van hen allemaal in mezelf. En ik begon te begrijpen wat het verschil maakt tussen een tuin die je hebt — en een tuin die van jou is.
Vier mensen, vier tuinen — herken jij jezelf?
Laat me terugkeren naar Marc, Thomas, Annelies en Sarah. Want ik herken ze allemaal. En misschien herken jij jezelf in één van hen.
Marc: de man die zijn tuin niet ziet
Marc heeft een goede zaak. Hij werkt hard — te hard. Zijn agenda laat geen ruimte voor iets wat niet direct rendeert. Zijn tuin wordt gemaaid wanneer het moet, en verder: later.
Maar Marc is moe. En zijn tuin is een spiegel van die vermoeidheid. Geen plek voor rust, want rust is er niet. Geen kleur, want kleur vraagt aandacht. Geen leven buiten de deadline.
Zijn ondernemerstuin ziet er niet anders uit. Alles draait rond hem. Niets loopt zonder hem. Hij weet dat het anders moet — maar geeft zichzelf nooit de toestemming om er echt bij stil te staan.
Thomas: de man met de strakke tuin
Thomas heeft alles onder controle. Zijn tuin is daar het bewijs van. Keurige belijning. Nette vakken. Maar ergens voelt hij dat er iets mist. Organisch leven dat niet volledig gecontroleerd wordt. Een wilde hoek. Een plekje verrassing.
In zijn zaak hetzelfde verhaal. Hij heeft structuur gebouwd, maar de structuur bedient hem — niet andersom. Zijn plafond is niet van kennis. Het is van controle.
Annelies: de vrouw die haar tuin ziet vanuit het raam
Annelies heeft alles wat ze wou. Maar iets wringt. Ze heeft een mooie tuin — maar ze geniet er zelden van. Ze ziet hem vanuit het raam terwijl ze werkt. Ze wil dat hij haar draagt, niet alleen siert.
In haar business dezelfde beweging: ze levert goed werk, maar het voedt haar niet meer. Ze is op zoek naar echtheid. Niet naar een nieuw project — naar een andere bodem.
Sarah: de vrouw die weet wat ze wil, maar het zichzelf nog niet gunt
Sarah weet precies hoe haar tuin eruit moet zien. Zachte vormen, geurende planten, een plek voor stilte. Maar ze heeft het nog niet durven maken. Want zichzelf op de eerste plek zetten — dat voelt voor haar nog onwennig.
In haar zaak hetzelfde: ze onderprijst zichzelf. Ze treedt een halve stap terug net op het moment dat ze de ruimte verdient. Haar tuin en haar business wachten allebei op hetzelfde — op haar toestemming aan zichzelf.
Niet zomaar een business mentor. Niet zomaar een tuinadviseur.
Ik ben geen klassieke business mentor. Ik werk niet met spreadsheets en kwartaalcijfers. Ik werk met mensen. Met wat er écht leeft. Met wat zichtbaar wordt als je buiten gaat staan — letterlijk en figuurlijk.
Mijn achtergrond in tuinbouw en bosbouw, mijn jaren op het Koninklijk Domein van Laken, mijn netwerk van kwekers, tuincentra en vakkennis en uitgebreide plantenkennis en liefde voor de metier— dat is mijn gereedschapskist voor de fysieke tuin.
Mijn jaren als community builder en trainer en opleider met oa. Cashflow club Belgium, mijn werk met Business Knights of Growth, mijn ervaring met ondernemers die vastlopen, die doorgroeien, die zoeken — dat is mijn gereedschapskist voor de ondernemerstuin.
En die twee gereedschapskisten zijn, zo blijkt, eigenlijk één.
Want wanneer ik met iemand door hun tuin loop en vraag: wat wil jij hier voelen? Dan gaat het gesprek nooit alleen over planten. Het gaat over ruimte maken. Over wat je toestaat. Over wat je al lang wil maar nog niet hebt gedaan.
En wanneer ik met een ondernemer spreek over wat er niet stroomt in hun zaak, dan gaat dat gesprek ook altijd ergens over het gevoel van thuis zijn in iets. Over ritme. Over bodem.
Het ene staat niet los van het andere. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille.
Waar Business Knights of Growth écht op rust
Wat in die periode ook opnieuw helder werd, is dat ik niet zomaar iets aan het opbouwen ben. Business Knights of Growth rust voor mij op drie pijlers die elkaar versterken en die tonen hoe ik naar ondernemen, leven en vrijheid kijk.
De eerste pijler is relaties en netwerken.
Niet oppervlakkig contact. Niet connecteren om te kunnen zeggen dat je een groot netwerk hebt. Wel echte verbindingen die vertrouwen bouwen, deuren openen en maken dat je niet alles alleen hoeft te dragen. Een sterk netwerk is geen luxe. Het is een vorm van levende infrastructuur. Het bepaalt mee hoe snel je leert, hoe helder je keuzes worden en hoeveel kansen jij kunt zien, ontvangen en doorgeven.
De tweede pijler is gezondheid en leefomgeving.
Niet alleen je fysieke gezondheid, maar ook de omgeving waarin je leeft, werkt en ademt. Je ritme. Je energie. Je huis. Je tuin. Voor mij is een tuin geen detail of versiering, maar een verlengstuk van wie je bent. Een buitenkamer die rust, helderheid en afstemming kan brengen. Vanuit mijn ervaring in tuinadvies, beplanting en begeleiding help ik mensen om hun leefomgeving zo vorm te geven dat die hen ondersteunt in plaats van leegzuigt.
De derde pijler is financiële intelligentie en soevereiniteit.
Niet als jacht op snel geld, maar als een weg naar rust, inzicht en keuzevrijheid. Daarom werk ik met de Cashflow-simulatiegame, omdat die op een eenvoudige maar confronterende manier toont hoe geldstromen, overtuigingen en patronen werken. En daarom ben ik me ook gaan verdiepen in fysieke edelmetalen.
Ik ben daarin actief als vertrouwenspersoon voor een bedrijf met hoofdzetel in Liechtenstein, met fysieke bewaring in zwaar beveiligde kluizen in Zwitserland en een eigen goudraffinaderij in Turkije. Voor mij gaat dat over meer dan investeren alleen. Het gaat over tastbaar bezit. Over reële waarde. Over een vorm van vermogensopbouw die niet uitsluitend afhangt van digitale cijfers of het klassieke financiële systeem.
Dat kan zowel via fysieke aankoop en bewaring bij je thuis, als via spaarplannen waarbij je stap voor stap opbouwt. Niet vanuit angst of paniek, maar vanuit bewustzijn, structuur en een bredere kijk op welvaart. Voor mij is dat een logisch onderdeel van financiële soevereiniteit: leren kijken naar mogelijkheden die buiten de klassieke reflexen vallen, en tegelijk iets opbouwen dat werkelijk van jou is.
En net daar komt ook de gemeenschap van Business Knights of Growth binnen. BKOG verzamelt mensen die net daarnaar op zoek zijn. Mensen die in kleine stappen opnieuw willen leren verbinden met elkaar. Die kansen willen leren zien en benutten, zonder elkaar te gebruiken. Die niet alleen zelf willen groeien, maar ook bereid zijn om anderen mee sterker te maken. In een wereld waar vertrouwen vaak op een laag pitje staat, wil ik een plek helpen bouwen waar vertrouwen opnieuw een fundament mag worden. Niet blind. Niet naïef. Wel bewust, menselijk en gedragen.
En net daarom gaat dit voor mij niet over nog een aanbod bouwen, maar over mensen helpen om hun leven en werk van binnenuit steviger te organiseren.
Het duo: twee soorten lezen
Belle is astrologe en herboriste. Ze leest patronen, energie, seizoenen, onderstromen. Ze voelt wat er onder de oppervlakte leeft — wat nog niet uitgesproken is, maar wel aanwezig. De sterren als landkaart. De kruiden als taal van het lichaam.
Samen lezen we op twee niveaus tegelijk.
Belle leest jou: wie je bent, welke energie in je zit, welk seizoen je momenteel beleeft, wat je noden zijn. Niet als zweverige gimmick, maar als een heldere ingang tot jouw kern — met respect, precisie en ervaring.
Ik als de netwerk ridder – lees jouw ruimte. En dan ga ik mee. Naar tuincentra. Naar kwekers. Naar tuinbeurzen. Ik open mijn netwerk voor jou — jaren opgebouwde contacten met mensen die weten waar goede planten vandaan komen, die kennis hebben die je niet online vindt, die het verschil zien tussen een plant die mooi staat op een foto en een plant die gedijt in jouw specifieke situatie.
We kiezen samen. Ik adviseer op basis van jouw bodem, jouw licht, jouw klimaat, jouw energie. Maar ook op basis van wat Belle heeft gezien. Want een plant kiezen is niet alleen een technische beslissing. Het is ook: wat past hier? Wat past bij wie jij bent op dit moment? Wat wil jij dat er groeit?
Niet alleen mooi. Wel raak. Niet alleen esthetisch. Wel afgestemd. Niet alleen tuinadvies. Wel een verlengde van wie jij bent.
In Limoux hebben we dit voor het eerst concreet gedaan. De testimonial van Villa Sainte Marie bevestigde voor ons dat hier iets klopt. Iets dat zacht is, maar niet klein. Iets dat nieuw is, maar tegelijk voelt alsof het er altijd al zat.
Geen goede bodem, geen groei
Ik heb in mijn jaren als tuinman één ding begrepen boven alles:
Geen enkele plant gedijt op de verkeerde bodem. Hoe mooi ze er ook uitziet bij de kwekerij. Hoe perfect de omstandigheden ook lijken. Als de bodem niet klopt, lukt het niet.
Dat geldt voor planten. En het geldt ook voor ondernemers.
Veel mensen proberen hun leven te optimaliseren met de verkeerde bodem. Ze lezen boeken over strategie terwijl ze ondernemen vanuit uitputting. Ze bouwen systemen voor vrijheid terwijl ze innerlijk nog werken vanuit bewijsdrang. Ze kopen planners terwijl ze zichzelf nooit de rust gunnen om te voelen wat ze eigenlijk nodig hebben.
Een tuin in orde brengen is dan ook nooit alleen een esthetisch project. Het is een daad van afstemming. Je geeft de buitenruimte terug wat ze nodig heeft — en tegelijk geef je jezelf iets terug.
Ritme. Schoonheid. Rust. Een plek die klopt.
En soms begint de groei niet met een groot plan. Maar met één goede plant op de juiste plek. Met één eerlijk gesprek. Met één moment van stilstaan en zeggen: dit wil ik. Dit verdien ik.
Wil jij mee uittesten?
We stellen dit concept nu samen op punt. We zijn aan het testen, leren, verfijnen. En we zoeken een beperkt aantal mensen die mee in dit traject willen stappen — niet als klant van een afgewerkt product, maar als co-creator van iets wat nog groeit.
Mensen die voelen dat hun buitenruimte iets achterhoudt wat het eigenlijk zou kunnen zeggen. Mensen die merken dat hun tuin en hun ondernemersleven allebei wat meer adem kunnen gebruiken. Mensen die open staan voor een aanpak die niet netjes past in één categorie — niet puur tuinadvies, niet puur businessbegeleiding, maar in het snijvlak van allebei.
Voor de Marc die eindelijk eens iemand anders de regie wil geven — in zijn tuin én in zijn hoofd.
Voor de Thomas die benieuwd is wat hij ziet als hij ophoudt met sturen — buiten én binnen.
Voor de Annelies die een plek wil die klopt — niet alleen siert, maar ook voedt.
Voor de Sarah die haar buitenruimte wil laten zeggen wat ze zelf nog niet altijd hardop durft.
Belle brengt haar kennis van sterren, energie en kruiden. Ik breng mijn plantenkennis, mijn vaknetwerk en mijn oog voor wat een plek nodig heeft om écht te kloppen. Samen begeleiden we jou door een traject dat start met wie jij bent — en uitmondt in een buitenruimte die dat weerspiegelt.
Dit is geen af product. Dit is een concept dat we samen op punt stellen. En juist daarom is dit het moment om erin te stappen — terwijl het nog persoonlijk is, klein van schaal, en volledig afgestemd op jou.
Intussen zijn de 5 eerste testpubliek plaatsen al ingenomen maar eens we ons concept op punt gezet hebben, dan zetten we de mogelijkheid weer open om jou te helpen. Als dat iets is wat je aanspreekt horen we dat graag.
Jouw tuin, jouw energie. Reageer met TUIN in de comments of stuur een DM. We gaan het gesprek aan.
De riddervraag
Ik eindig altijd met een vraag. Niet: wat moet jij nog harder doen?
Maar:
Wat zegt jouw tuin vandaag over hoe je leeft? En is dat wat je wil zeggen?
Want alles wat blijft staan, begint in de bodem.
Vanuit coeurage, De moed om te ondernemen vanuit het hart.
heb je na deze blog zoiets van – dat is interessant.. Beluister dan zeker de RECENTSTE PODCAST van de ‘de ronde tafel’. Deze aflevering n°16 is onderdeel van de 3delige miniserie ‘ de ridder en zijn business’.
Hier ga ik dieper in op de oplossing maar ook de 2 andere episodes komen aan bod. De diagnose, de breuklijnen en de gevolgen. In business en uiteraard de verwevenheid in de tuin. Check zeker de show notes van deze aflevering!
Johan Volckaert — De Netwerk Ridder
Business Knights of Growth | Excalibur Networks | denetwerkridder.be
